GOSPODARKA RYBACKA

GOSPODARKA RYBACKA

W województwie olsztyńskim znajduje się 102 146 ha jezior. Gospodarzą nimi różni użytkownicy, a w największej części państwowe gospodarstwa rybackie.

Użytkownicy jezior w województwie olsztyńskim w 1972 roku

Użytkownik Powierzchnia w ha % ogólnego areału jezior
Państwowe gospodarstwa rybackie rejonu Olsztyn 94115 92,1
Państwowe gospodarstwa rybackie rejonu Bydgoszcz 3 062 3,0
Państwowe gospodarstwa rybackie rejonu Ełk 315 0,3
Administracja Lasów Państwowych 440 0,4
Akademia Rolniczo-Techniczna w Olsztynie 686 0,7
Zasadnicza Szkoła Rybacka w Giżycku 828 0,8
Instytut Rybactwa Śródlądowego w Olsztynie 167 0,2
PZW Okręg Olsztyn 1 135 1,1
Miejska Rada Narodowa w Olsztynie 28 0,0
Osoby prywatne 879 0,9
Nieużytki rybackie 491 0,5
Razem 102 146 100,0

Całość nadzoruje inspektor rybactwa Wojewódzkiej Rady Narodowej, zaś działalnością państwowych gospodarstw rybackich kieruje Rejonowy Oddział w Olsztynie. Oddziałowi podlega 11 gospodarstw rybackich: Bogaczewo, Giżycko, Iława, Mikołajki, Mrągowo, Olsztyn, Ostróda, Ruciane, Szczytno z siedzibą w Pasymiu, Szwaderki, Węgorzewo.

27 jezior leżących na terenie województwa znajduje się w gestii dwóch gospodarstw rybackich rejonu bydgoskiego (PGRyb. Sztum i PGRyb. Grzmięca); 5 jezior należy do PGRyb. Ełk.

Zbiorniki pod zarządem Lasów Państwowych są stopniowo przekazywane państwowym gospodarstwom rybackim. Szkoły i instytucje naukowe posiadające jeziora używają ich do celów dydaktycznych i badawczych i w zasadzie nie prowadzą połowów przemysłowych.

Państwowe gospodarstwa rybackie zgodnie z zarządzeniem Ministra Rolnictwa nr 51 (z dnia 10 IV 1959 r.) część swoich jezior udostępniły do wędkowania (135 jezior spośród 757 — 17,8%). Stosunek powierzchni przedstawia się bardziej korzystnie dla wędkarzy, gdyż z ogólnego areału, który wynosi 97 492 ha, wędkarzom udostępniono około 50 000 ha, co stanowi około 51,2%. Poza tym zezwolono wędkować na rzekach: Pisie — w dół do jeziora Rosi, Krutyni — od mostu w Iznocie do jeziora Bełdan oraz Orzyszy na odcinku od jeziora Orzysza do jeziora Tyrkła.

Państwowe gospodarstwa rybackie z roku na rok intensyfikują produkcję. Rozbudowują stawowe obiekty hodowlane, w związku z czym stale wzrasta ilość i poprawia się jakość materiału zarybieniowego. Szczególnie preferuje się rozwój gatunków szlachetnych o dużych walorach użytkowych. Zarybia się zbiorniki sielawą i sieją oraz sandaczem i karpiem. W wyniku tych zabiegów wzrasta procent ryby wyborowej w odłowach, rosną zyski przedsiębiorstw. Dlatego też zbiorniki, w których intensyfikuje się hodowlę ryb, wyłączone są z wędkowania. Większość z nich uznano za obręby ochronne.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *